od jakiegoś czasu obserwuję osowiałe forum i z przyjemnościę stwierdzam sporą ilość wiedzy historycznej i technicznej tu zgromadzonej.
Moja histeria z owadem zaczęła się, cóż tu dużo mówić.... od wpadki. Łatwo nie było. Najpierw poproszono mnie o pomoc w restaurowaniu a po wielu latach ta sama osoba poprosiła jednak o odkupienie za dość symboliczne pieniądze. W ten sposób 12 grudnia 2007 roku, z kilkunastodniowym wyprzedzeniem sprawiłem sobie prezent na własny ślub
Osę M52, 1965 w stanie semi-kompletnym.Kilka lat minęło by owad wogóle skusił mnie do popatrzenia na niego przychylnym okiem. Pośród podobnego wiekiem samochodu i kilku motocykli z lat 30. nie budziła we mnie specjalnego uczucia. Jednak do czasu.
Warszawskie korki przypomniały mi o owadzie, a że u mnie pojazd bez względu na wiek musi jeździć, jak stworzyła go matka natura
, to i osa mam nadzieję niedługo będzie ganiać. Czy może lepiej: latać.Motocyklami zajmuję się hmmm niemal 20 lat, część z Was zapewne jest w stanie od kilkunastu lat znaleść mnie w pewnej gazecie motocyklowej w dziale motocykl niemłody
, więc z częścią lepiej lub gorzej się znamy.Osiana jest aktualnie na ukończeniu. czekam na sposobność zrobienia elektryki, odpalenia... i w drogę
Mam nadzieję wykorzystywać osę niecnie: w mieście i na trasach. Bez względu na wiek moje motocykle starają się łykać kilometry. Niestety, lub stety, ani ja ani one nie lubimy zlotów, imprez i pokazówek. Samotne wypady w europę czy podziwianie pobliskich terenów to to, co kochamy od dawna. Osa niedługo pozna ten smak i mam nadzieję zasmakuje w nim.Jak tylko poznam zasady wklejania zdjęć... kto wie.. może i umieszczę swojego gada
- udało się. Wstawiam zdjęcia z ostatniej fazy procesu.Pozdrawiam,
Tomasz
